Konstrukcja He 170A był trzymiejscowym samolotem rozpoznawczym, dolnopłatem o konstrukcji metalowej. Podwozie klasyczne – chowane w locie. Napęd – 1 silnik gwiazdowy 14-cylindrowy WM-K-14. Śmigło trzyłopatowe, metalowe. Samolot był podobny do maszyny Heinkel He 70, ze zmienionym nieco przodem kadłuba, ponieważ na łożu mieścił silnik gwiazdowy, starannie oprofilowany osłonami z blachy duraluminiowej. Za silnikiem w kadłubie znajdowała się zakryta kabina pilota z przyrządami sterowniczymi i pokładowymi, dalej była kabina nawigatora będącego równocześnie operatorem kamery fotograficznej oraz radiotelegrafisty, który obsługiwał także ruchome karabiny maszynowe. Za kabinami załogi kadłub zwężał się stożkowo. Na jego końcu zamontowano pojedyncze usterzenie klasyczne. Do dolnej części kadłuba za silnikiem zamocowane były skrzydła. W skrzydłach między dźwigarami znajdowały się zbiorniki paliwa. Do skrzydła wciągano w locie golenie i koła podwozia głównego.
Zobacz też Heinkel He 70
Linki zewnętrzne Historia samolotu (po rosyjsku), zdjęcia i rysunki
170 Kategoria:Niemieckie samoloty rozpoznawcze II wojny światowej Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym