Opis konstrukcji Samolot otrzymał dwa gwiazdowe 18-cylindrowe silniki Pratt & Whitney R2800-10 Double Wasp, każdy o mocy 1500 kW, umieszczone w osobnych kadłubach połączonych ogonem i skrzydłami. Pomiędzy nimi znajdowała się gondola z załogą, radarem i uzbrojeniem. W pierwszej wersji samolot został uzbrojony w dwie wieżyczki (w nosie i góry kadłuba), każda z czterema karabinami maszynowymi M2 12,7 mm.
Ostatecznie pozostawiono górną wieżyczkę i dodatkowo samolot został uzbrojony w 4 działka 20 mm, które początkowo umieszczono w skrzydłach, ale w modelu produkcyjnym zostały przeniesione do kadłuba samolotu (zamontowano je w podbrzuszu, tuż za przednim kołem). Związane to było przede wszystkim z problemem zbieżności salwy. Karabiny montowane w skrzydłach samolotów nie celowały dokładnie w przód, ale nieco do środka, w kierunku osi podłużnej samolotu. Wystrzeliwane przez nie pociski spotykały się w określonym punkcie zbieżnym, na przykład 100 m przed nosem samolotu. Takie rozwiązanie zmniejszało jednak efektywność przy strzelaniu na mniejsze lub większe odległości niż ustalony punkt zbieżności.