W 1501 przyjechał na sejm do Piotrkowa jako dworzanin królewski. W czasie wojny litewsko-moskiewskiej 1507-1508 jako rotmistrz dowodził zacieżną chorągwią jazdySpieralski, op. cit., s. 47–60.. Brał udział w wyprawie do Mołdawii w 1512 gdzie dowodził chorągwią jazdy. W czasie wojny litewsko-moskiewskiej 1512-1522 na czele hufca ochotniczego wziął udział w bitwie pod OrsząSpieralski, op. cit. s. 66–69.. W związku ze śmiercią najstarszego brata od 1514 zajmował się sprawami spadkowymi i gospodarowaniem rodzinnym majątkiem. Odtąd też trwały: jego spór z siostrzeńcem Piotrem Kmitą i żale względem dworuPretensje Jana Amora do polskiego dworu królewskiego wynikały nie tylko z przychylności okazywanej sprzeciwiającym się objęciu przez niego pełni schedy po ojcu i bracie. Mimo że Jan Amor pochodził z rodziny szlacheckiej, odznaczył się w bitwach i zyskał zaufanie kolejnych królów oraz był posiadaczem i sprawnym zarządcą pokaźnego majątku, do r. 1517, w którym ukończył 29 lat nie został pasowany na rycerza, dokonał tego dopiero Manuel I, król Portugalii w roku 1518 lub 1519. Pasowanie na rycerza oznaczało wówczas dla osoby wywodzącej się ze stanu rycerskiego uznanie za dorosłą i możliwość ubiegania się o urzędy. Decyzje króla Manuela I jako obcego monarchy kwestionował przed dworem Piotr Kmita jeszcze w roku 1521, tj.