Podnośnia (ang. Boat Lift, Lift Lock, niem. Schiffshebewerk) – ruchoma budowla hydrotechniczna stosowana w żegludze śródlądowej do podnoszenia i opuszczania statków na śródlądowych kanałach, a rzadziej rzekach.

Podnośnie stosowane są wtedy, gdy między dwoma odcinkami kanału występuje znaczna różnica poziomu wody, zbyt duża, aby można było ją pokonać przy pomocy tradycyjnej śluzy wodnej.

Podobnym urządzeniem hydrotechnicznym służącym do pokonywania dużych różnic poziomu między drogami wodnymi jest pochylnia.

Osobny artykuł: Pochylnia (żegluga).

Konstrukcja podnośni Podnośnia przenosi statki w pionie, na zasadzie windy, zawsze wraz z komorą wodną (wanną, kesonem), do której statek wpływa. Komora porusza się w skonstruowanym odpowiednio szybie i ma na obu końcach wrota, otwierane najczęściej przez uniesienie ich w pionie na linach. W górnym i dolnym położeniu komora jest otwierana z właściwej strony i szczelnie łączona z kanałem, aby statki mogły do niej wpływać i wypływać.

Podnośnia wykorzystuje prawo Archimedesa, zgodnie z którym komora wypełniona wodą waży zawsze tyle samo bez względu na to, czy są w niej statki, czy też ich nie ma.