Po wojnie tłumaczyła książki, pisała recenzje, artykuły, listy, pamiętniki. Napisała wspomnienia o litewskich pisarzach, opisała korespondencję z mieszkańcami getta wileńskiego, przygotowała publikacje o Litwinach i Żydach w czasie okupacji niemieckiej. Pomagała w zbieraniu materiałów do zbioru poezji Jurgisa Baltrušaitisa Poezja. Za granicą zbierała i wysyłała na Litwę materiały do bibliografii Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa.
Pisała o getcie wileńskim w prasie żydowskiej we Francji, Izraelu, USA, Argentynie i RPA. W latach 1953–1969 odbyła szereg spotkań z Żydami ocalałymi z Holocaustu, z których spisała notatki.
W Litewskiej Narodowej Bibliotece M. Mažvydasa, Centralnej Bibliotece Akademii Nauk, w bibliotece Uniwersytetu Wileńskiego, w Litewskim Archiwum Literatury i Sztuki oraz w Państwowym Muzeum Żydowskiem Gaon w Wilnie przechowywane są jej listy i pamiętniki.
Upamiętnienie W 1966 w Alei Sprawiedliwych Jad Waszem zasadzono drzewo ku jej pamięci.
W dniu 9 kwietnia 2004 na jednym z budynków Uniwersytetu Wileńskiego odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą O. Šimaitė.