Ta ostatnia była najcięższa, zabiła około 11 300 osób.
W 1813 Malta była brytyjskim protektoratem i przeżywała boom ekonomiczny i demograficzny w związku z gospodarką wojenną i obecnością Royal Navy, przeniesienia brytyjskich fabryk z Palermo, Neapolu i Livorno na wyspy, oraz statusu wolnego portu, co oznaczało, że Malta miała dobre połączenie z innymi portami śródziemnomorskimi. Podczas epidemii dżumy wyspy przeszły zmianę polityczną z protektoratu do kolonii królewskiej.
Uważa się, że źródłem epidemii 1813–1814 na Malcie była epidemia, która rozpoczęła się w Konstantynopolu w 1812. Dżuma rozprzestrzeniła się na Aleksandrię w Egipcie, a w styczniu 1813 roku władze na Malcie dowiedziały się o tej epidemii.
Epidemia na Malcie Pochodzenie thumb|Port Marsamxett i Lazzaretto, 1906