lub saraceni, christiani czy też judei. Poza pracami domowymi moli być również zatrudniani do prac budowlanych lub ogrodniczych.
Wyzwolenie była stosunkowo powszechną praktyką, prawdopodobnie zależną od relacji międzyludzkich. Wyzwolony niewolnik zwykle przybierał imię swojego byłego pana, dodając znak pochodzenia, aby uniknąć jakiejkolwiek dwuznaczności: na przykład należy rozumieć, że Franciscus de Vaccaro został wyzwolony przez rodzinę Vaccaro, lub Giorgius de Mazarra przez rodzinę Mazarra.
Dane demograficzne niewolników
Ilość niewolników Poniższe dane są w dużej mierze zaczerpnięte z pracy Anne Brogini:
Rok Ilość niewolników Populacja Malty Relacja niewolnicy/mieszkańcy1548 poniżej 400 20 000 2%1569 około 400 11 970 3.3%1575 400 około 16000 2.5%1582 800 22000 3.6%1590 1405 32 310 4.3%1599 około 1800 około 21 000 8.5%1632 2046 43 000 4.7%1669 2390 około 40 000 5.9%1710 3000 około 50 000 6%1741 2500 około 60 000 4.2%1769 2500 około 70 000 3.5%1798 około 2000 około 100 000 2%
Płeć i wiek Większość niewolników pracujących na Malcie stanowili mężczyźni, którzy potrafili poradzić sobie z ekstremalnym obciążeniem na galerach. W czasach inkwizycji na Malcie tylko 10% niewolników stanowiły kobiety, które pracowały głównie przy pracach domowych.