Jakob Johann Laub (ur. jako Jakub Laub, 7 lutego 1884 w Rzeszowie, zm. 22 kwietnia 1962 we Fribourgu) – fizyk z Austro-Węgier, znany przede wszystkim ze swojej współpracy z Albertem Einsteinem.
Życiorys Był synem Abrahama Lauba i Anny Marii Schenborn. Przeszedł z judaizmu na katolicyzm i zmienił imię z Jakub na Jakob Johann. Uczęszczał najpierw do liceum w Rzeszowie, a następnie studiował w Wiedniu, Krakowie i na końcu na Uniwersytecie w Getyndze. Uczył się u Davida Hilberta, Woldemara Voigta, Walthera Nernsta, Karla Schwarzschilda i Hermanna Minkowskiego. Następnie przeniósł się na Uniwersytet w Würzburgu, gdzie obronił doktorat w 1907. Wkrótce rozpoczął bliższą współpracę z Wilhelmem Wien, Arnoldem Sommerfeldem, Johannesem Starkiem i Albertem Einsteinem, z którym później się zaprzyjaźnił i korespondował. Kiedy odwiedził Einsteina w 1908 w Bernie, zastał go, jak na ironię, pracującego ciągle w urzędzie patentowym. W 1909 Laub został współpracownikiem Philippa Lenarda na Uniwersytecie w Heidelbergu.