Filogeneza Wyniki badań filogenetycznych obejmujących wszystkie 6 gatunków Thalasseus ukazały się dopiero w 2018 roku. Trudno było wcześniej zdobyć próbki pozwalające na uzyskanie sekwencji krytycznie zagrożonych wyginięciem rybitw chińskich (T. bernsteini). Dotychczasowe wyniki badań wskazywały, że rybitwa bengalska (T. bengalensis) i rybitwa królewska (T. maximus) to gatunki siostrzane stanowiące grupę siostrzaną wobec rybitwy złotodziobej. Linia rozwojowa T. bergii miała się według nich wyodrębnić 1,5 mln lub 1,69 mln lat temu, a następnie blisko 1 mln lat temu rozdzieliły się T. bengalensis i T. maximus. Pozostałe dwa gatunki, rybitwa kalifornijska (T. elegans) i czubata (T. sandvicensis) tworzą klad bazalny:
Yang et al. (2018) ustalili pozycję rybitwy chińskiej w rodzaju Thalasseus. Wbrew wcześniejszym podejrzeniom, które opierano na badaniach morfologicznych, nie jest najbliżej spokrewniona z rybitwą bengalską, a z rybitwą złotodziobą. Przedstawiony kladogram uzupełniony o T. bernsteini nie ukazuje zależności między gatunkami Thalasseus znacznie odmiennie od poprzedniego: