Zofia Gostomska-Zarzycka (ur. 21 stycznia 1899 w Przemyślu, zm. 4 marca 1952 w Krakowie) – bibliotekarka, po II wojnie światowej współtwórczyni Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, jedyna kobieta w Grupie Naukowo-Kulturalnej, pierwszej pionierskiej we Wrocławiu.

Życiorys Urodziła się 21 stycznia 1899 w Przemyślu. Po tym, jak w 1916 w Wiedniu zdała maturę, pracowała jako prywatna nauczycielka i dziennikarka. Znała niemiecki i francuski. W 1921 została stypendystką w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie. Rozpoczęła pracę w bibliotece Ossolineum.

W 1925 wyjechała do Kanady. Tam pracowała na farmach, a później w konsulacie RP m.in. w Montrealu. Była korespondentką kilku czasopism, m.in. dzienników "Słowo Polskie", "Kurier Lwowski" oraz "Ilustrowany Kurier Krakowski". Pisała artykuły podróżnicze i popularnonaukowe do wspomnianych dzienników. Ukazywały się też w "Tęczy" i Ruchu Słowiańskim". Uczestniczyła w życiu emigracji polskiej i m.in. w pracach Polskiego Towarzystwa Pomocy Imigrantom w Winnipegu.

W 1930, po powrocie do Polski, wróciła do pracy w lwowskim Ossolineum, gdzie katalogowała i konserwowała zbiory. Odpowiadała za dział wymiany książek z zagranicą. Opublikowała wspomnienia z wyjazdu do Kanady w postaci książki.