Pisała też o historii łowiectwa w Polsce.
W 1942 wyjechała ze Lwowa i przeprowadziła się do Krakowa. Mieszkała u siostry Aleksandry Brandysowej. Do końca wojny pracowała w instytucjach prywatnych. W 1945, po wyzwoleniu Krakowa, zgłosiła się do Biblioteki Jagiellońskiej, by pracować przy zabezpieczaniu porzuconych i zniszczonych księgozbiorów.
Krótko po tym zgłosiła się do pierwszej grupy pionierskiej, która miała pracować we Wrocławiu jako Grupa Naukowo-Kulturalna. Była w niej jedyną kobietą, co zawdzięczała doświadczeniu we władaniu bronią (zrujnowane miasto pełne było niewybuchów, ledwo co skończyła się wojna). Początkowo, od maja 1945, pracowała tylko w parze z dr. Antonim Knotem, późniejszym profesorem i wieloletnim dyrektorem Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu. Pozostałe osoby dołączyły w maju i czerwcu 1945. Zdaniem grupy było m.in. przygotowanie Biblioteki Uniwersyteckiej, która w sierpniu 1945 miała zacząć udostępniać swoje zbiory. Biblioteka miała być gotowa na inaugurację roku akademickiego 1945/1946. Gostomska jeździła do różnych miejscowości w okolicy Wrocławia, szukając zbiorów ukrytych w kościołach, pałacach, magazynach itp., potem je zabezpieczała i katalogowała.