Nurt socjalistyczny Jednym z najważniejszych elementów działalności PPS była samoobrona ruchu socjalistycznego. W warunkach nasilających się konfliktów politycznych partia rozwijała własne struktury służące ochronie działalności organizacyjnej. 8 grudnia 1934 Centralny Komitet Wykonawczy PPS podjął decyzję o powołaniu Akcji Socjalistycznej (AS), organizacji o charakterze paramilitarnym. Jej działalność była związana m.in. z ochroną pochodów i innych przedsięwzięć organizowanych przez ruch socjalistyczny.
Antyfaszystowskie stanowisko PPS zostało wyraźnie sformułowane w Programie radomskim, uchwalonym na XXIV Kongresie PPS w Radomiu 2 lutego 1937. W części poświęconej faszyzmowi program określał go jako ruch oparty m.in. na nacjonalizmie, nienawiści rasowej i imperializmie oraz jako system niszczący wolność i demokrację przy użyciu przemocy. W części dotyczącej ruchu socjalistycznego PPS stwierdzała, że jej głównym zadaniem jest „powstrzymanie postępów prądu faszystowskiego w Polsce”, a także deklarowała obronę istniejących swobód demokratycznych.