wymiana silnika). thumb|left|PZL M-4 Tarpan w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Drugi prototyp Tarpana, ze znakami rejestracyjnymi SP-PAK, w wersji przelotowej M-4P oblatano 18 lipca 1964 r. Do wyposażenia dodano elektryczny sztuczny horyzont, żyrobusolę oraz radiokompas. Badania w locie wykazały, że samolot zachowuje się poprawnie. Kołowanie i rozbieg przebiegało prawidłowo. W locie samolot był stateczny, sterowny i prawidłowy w pilotażu. Lądowanie nie sprawiało problemu, samolot utrzymywał kierunek w dobiegu.

Dalsze prace nad samolotem nie były kontynuowane, uznano, że silnik nie jest dopracowany. Powodem z rezygnacji Aeroklubu PRL z zamówienia samolotu PZL M-4 Tarpan były zbyt wysokie koszty produkcji.

Wytwórnia WSK Mielec we własnym zakresie dokonała dostosowania obu prototypów do roli jednoosobowego samolotu akrobacyjnego. Zlikwidowano tylną kabinę oraz usunięto zbędne wyposażenie. Przekazano je do testów pilotom kadry narodowej, którzy wydali pozytywną opinię o samolotach. Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego nie wyraziło zgody na dopuszczenie samolotów do startu w Międzynarodowych Zawodach w Akrobacji Samolotowej w Łodzi w 1965 r.