Krajowa reprezentacji właścicieli domów Zła sytuacja prywatnych domów trwała niezmiennie przez wiele lat, aż przyszedł czas Solidarności (1980) i władze w wielu sprawach ustępowały pod naciskiem społecznym. Wtedy w gronie warszawskiego zrzeszenia powstał pomysł stworzenia reprezentacji wszystkich zrzeszeń, aby ich postulaty były przez władze. Przygotowano więc propozycję statutu i inne dokumenty niezbędne dla utworzenia Krajowej Komisji Współpracy Zrzeszeń Właścicieli i Zarządców Domów (KKW ZWiZD). Na zaproszenia skierowane do wszystkich zrzeszeń w kraju odbył się w Warszawie 8 grudnia 1980 r. zjazd przedstawicieli zrzeszeń, na którym powołana została Krajowa Komisja Współpracy, został uchwalony statut i wybrane prezydium Komisji. Po raz pierwszy w PRL powstała możliwość reprezentowania wobec władz państwowych wszystkich zrzeszeń, a tym samym występowania w imieniu całej rzeszy prywatnych właścicieli domów w Polsce. O powołaniu Komisji zawiadomione zostało Ministerstwo Budownictwa (które nadzorowało zrzeszenia), które nie wyraziło sprzeciwu, więc Komisja potraktowała to jako zgodę na jej istnienie i pojęła działania, pomimo że nie miała ustalonych podstaw prawnych, nie była zarejestrowana w rejestrze stowarzyszeń ani w żadnej instytucji nadzorującej stowarzyszenia. Komisja stopniowo budowała swoją pozycję.