Tadeusz Burnatowicz (ur. 5 lutego 1900 w Stanisławowie, zm. 4 maja 1977 w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, nauczyciel i wykładowca akademicki, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie w latach 1953–1963.
Życiorys mały|Grób Tadeusz Burnatowicza na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Urodził się w rodzinie Stanisława, nauczyciela szkoły handlowej, i Leopoldyny z Mullerów. Od 1907 roku mieszkał w Krakowie, gdzie zdał maturę. Przez dwa lata studiował architekturę na Politechnice Lwowskiej, jednocześnie ucząc się aktorstwa we lwowskiej Szkole Dramatycznej Franciszka Frączkowskiego, którą ukończył w 1922 roku. W tymże roku otrzymał pierwszy angaż w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, gdzie występował do wybuchu II wojny światowej. Jednocześnie uczęszczał do krakowskiej Miejskiej Szkoły Dramatycznej, w której następnie prowadził zajęcia praktyczne (od 1933 roku). W okresie przedwojennym współpracował z krakowskim teatrem marionetek Wacława Hemzaczka (1926) oraz brał udział w objazdowych przedstawieniach Reduty (1938).