Te fundusze zapakował na dwa wozy i wyruszył przez Kijów i Astrachań do Iranu. Misja zakończyła się niepowodzeniem i rok później Wieczorkowski opuścił Persję i znalazł się w Konstantynopolu. Po powrocie do polski w 1724 pracował jako misjonarz na wschodzie Rzeczypospolitej. W 1730 został duchownym domach jezuickich w Sandomierzu, Brześciu Litewskim i Lwowie, a od 1743 do śmierci w Jarosławiu.
Twórczość Oprócz raportów dyplomatycznych i misyjnych Michał Wieczorkowski pozostawił po sobie dwa dwujęzyczne wykłady zasad wiary katolickiej. Książki były ułożone w taki sposób, że po otworzeniu na jednej stronie znajdował się tekst turecki, a na drugim tłumaczenie. Napisał je po turecku z dialektem azerbejdżańskim. Język ten znał przed wyruszeniem w podróż do Persji, a naleciałości azerbejdżańskie zdobył w czasie pracy misyjnej na terenie dzisiejszego Azerbejdżanu. Wieczorkowski napisał tekst turecki używając alfabet łaciński, a nie arabski, który był używany w tamtym okresie do zapisu tego języka, gdyż pismo łacińskie lepiej nadaje się do wymowy tureckich samogłosek. Autor notuje akcent poszczególnych wyrazów.