Nie mogąc spłacić tej sumy, jezuici zostali wydaleni z Francji w 1764 roku.
Przed wypędzeniem jezuitów z Francji sam generał Lorenzo Ricci zainteresował się działalnością Lavalette’a i w roku 1762 wysłał do misji wizytatora Jean-François de la Marche’a w celu zbadania poczynań finansowych przełożonego misji na MartyniceTenże, The “Lavalette Affair:” Jesuits and Money in the French Atlantic, Montréal: McGill University, 2018, Andrew Dial, s. 277–278.. W trakcie wizytacji La Marche odkrył, że Lavalette skazał czterech niewolników na tortury, które doprowadziły do ich śmierci. Oznaczało to, że Lavalette był odpowiedzialny za morderstwo. Zbrodnia Lavalette’a mogła być umotywowana ochroną plantacji przed czarownikami, którzy mieliby być odpowiedzialni za serię zgonów w celu sparaliżowania funkcjonowania plantacjiTenże, Antoine Lavalette, Slave Murderer: A Forgotten Scandal of the French West Indies, „Journal of Jesuit Studies” 8, 2001, s. 48–50.. Za wspomniane zbrodnie Lavalette nie odpowiedział przed sądem królewskim, ani kościelnymi, mimo że raport La Marche’a udowodnił łamanie przez niego przypisu z Code Noir, który zakazywał wymierzanie kary śmierci na niewolnikach przez właścicieli plantacjiTenże, The “Lavalette Affair:” Jesuits and Money in the French Atlantic, Montréal: McGill University, 2018, Tenże, s. 305–307..