Agronomia społeczna – ruch społeczno-oświatowy zmierzający do uczynienia z pozaszkolnego systemu nauczania rolniczego, sposobu zdobywania kwalifikacji rolniczych i doskonalenia zawodowego osób zatrudnionych w rolnictwie.
Początki agronomii społecznej Agronomia społeczna jako nauka o społeczno-gospodarczych aspektach rozwoju rolnictwa zaczęła rozwijać się na przełomie XIX i XX w. Stwierdzenia zawarte w agronomii społecznej wynikały z analizy położenia gospodarstw chłopskich, ich niskiej świadomości społecznej i braku dostępu do oświaty rolniczej.
Władysław Grabski – jeden ze współtwórców agronomii społecznej – sformułował jej znaczenie następująco: „Agronomia społeczna jest to działalność społeczna oparta o inicjatywę prywatne, bądź o zrzeszenia i instytucje, bądź o samorząd i państwo, polegające na rozpowszechnianiu wiedzy agronomicznej i na jej zastosowanie przez najszersze warstwy społeczne”.
Wg Szczepana Miklaszewskiego „Pod pojęciem agronomia społeczna rozumiemy oddziaływanie państwa, samorządu, organizacji rolniczych oraz instytucji i osób prywatnych przede wszystkim na drobnych rolników w kierunku samodzielnego myślenia oraz odpowiedniego stosowania w praktyce zdobytych wiadomości oraz swoich własnych przemyśleń i spostrzeżeń”.