Kwestia językowa powstała z dyglosji, która na przestrzeni wieków rozwinęła się na Wyspach Maltańskich. Rodzimy język wysp, maltański, to język semicki, który wyewoluował z i historycznie miał mniej prestiżowy status niż inne języki na wyspach. Maltański był przede wszystkim językiem mówionym, używanym przez zwykłych ludzi, i nie był używany w kontaktach oficjalnych. Kiedy w okresie średniowiecza Malta była częścią Królestwa Sycylii, najbardziej prestiżowymi językami (lub akrolektami) były łacina i język sycylijski. Po ustanowieniu rządów joannitów w 1530, włoski (wtedy znany jako volgare toscano) stał się podstawowym językiem używanym przez rycerzy szpitalników, a maltańska klasa średnia później przyjęła włoski, a nie sycylijski jako swój preferowany język, podczas gdy łacina nadal była używana w oficjalnych kontaktach i w edukacji.