Mimo to w ciągu XIX wieku miał miejsce bardziej subtelny proces anglicyzacji. Znajomość języka angielskiego zapewniała Maltańczykom większe możliwości zatrudnienia, a stało się to bardziej znaczące wraz z rozwojem handlu między Wielką Brytanią a Maltą. Władze kolonialne nadal promowały angielski, ale nie narzucały go na siłę ludności. Pod koniec lat 50. XIX wieku znajomość zarówno angielskiego, jak i włoskiego stała się wymagana od osób chcących przystąpić do służby cywilnej.
Rola języka maltańskiego i arabskiego
Początkowo język maltański nie odgrywał znaczącej roli w debacie językowej na Malcie, ponieważ był przez wielu uważany za skażony dialekt języka arabskiego. W 1822 John Hookham Frere stworzył dla Mikiela Antona Vassallego katedrę języka maltańskiego na Uniwersytecie Maltańskim i zasugerował, aby język (pisany zarówno alfabetem arabskim jak i łacińskim) był nauczany w szkołach podstawowych; jednak w tym zakresie poczyniono niewielkie postępy. Znaczący rozwój rozpoczął się w latach 20. XIX wieku i wzrósł po ustanowieniu w 1839 wolności prasy. Broszury, czasopisma, wiersze i powieści publikowali pisarze tacy jak i .