Zmiany te doprowadziły do ujednolicenia języka maltańskiego i przyczyniły się do uznania go za samodzielny język, a nie dialekt arabski.
W latach czterdziestych XIX wieku popierał ideę nauczania społeczeństwa Malty języka arabskiego i angielskiego, zamiast maltańskiego czy włoskiego. Propozycja ponownego wprowadzenia języka arabskiego nie uzyskała żadnego poparcia wśród Maltańczyków, a w opozycji do niej powstała grupa „Accademia Filologica Maltese”. Promowała ona używanie maltańskiego w literaturze i edukacji, jednocześnie dostrzegając dyglosję z włoskim.
Obawy Brytyjczyków przed wpływami włoskimi i francuskimi
thumb| w forcie Rinella, zainstalowane przez Brytyjczyków w latach 80. XIX wieku w celu przeciwdziałania potencjalnemu zagrożeniu włoskiej marynarki na Malcie
Gdy na Malcie pojawiła się kwestia językowa, Włochy kontynentalne przechodziły proces zjednoczenia, który doprowadził w 1861 do ustanowienia Królestwa Włoch. Wraz z rozwojem włoskiego nacjonalizmu powstał ruch znany jako , który opowiadał się za przyłączeniem różnych terytoriów, , do Włoch. Ruch ten nie miał znaczącego poparcia na wyspach, a większość Maltańczyków, którzy w połowie XIX wieku sprzeciwiali się anglicyzacji, robiła to z powodów kulturowych, a nie politycznych.