thumb|left|Włoskojęzyczna tablica na domu Fortunato Mizziego w Valletcie. Została umieszczona w latach 50. XX wieku, zastępując oryginalną, zainstalowaną w 1922 i zdewastowaną w 1940
Tymczasem Fortunato Mizzi założył Partito Anti-Reformista () w opozycji do proponowanych reform, a która później stała się znana jako Partito Nazionale (). Partia uważała włoski za niezbędny jako lingua franca dla Malty i aktywnie promowała język, chociaż Mizzi uważał również, że angielski jest ważny ze względu na status wysp jako kolonii brytyjskiej. Partia chciała większej autonomii i sprzeciwiała się dalszym rządom brytyjskim, a władze kolonialne próbowały osłabić partię, zwiększając liczbę zarejestrowanych wyborców, aby zapewnić probrytyjskim członkom wybór do Rady Rządu ().
Lata osiemdziesiąte XIX wieku charakteryzowały się częstymi wyborami i rezygnacjami w Radzie Rządu, a także kilkoma reformami, w tym stosunkowo liberalną nową konstytucją z 1887. Savona i Mizzi współpracowali w opozycji do gubernatora i na krótko połączyli swoje partie w Partito Unionista przed ponownym rozłamem w 1893. Kościół odegrał również rolę w polityce, z probrytyjskim Pietro Pace mianowanym biskupem Malty w nadziei na poprawę stosunków między Maltańczykami i ich kolonialnymi panami.