Boguszowice Stare (, ) – dzielnica Rybnika położona w południowej części miasta (ok. 7500 mieszkańców), w latach 1945–1954 siedziba gminy Boguszowice, 1954–1975 część miasta Boguszowice.
Historia Nazwa miejscowości wywodzi się od jej domniemanego założyciela Bogusza. Boguszowice zostały założone już w XIII wieku na prawie polskim. Jednak dokumenty z XVII wieku mówią o wsi na prawie niemieckim. Wieś była siedzibą parafii należącej do archiprezbiteriatu żorskiego. Na początku XIV wieku stał tu kościół.
W 1345 roku mieszkańcy miejscowości byli świadkami walk Kazimierza Wielkiego z Janem Luksemburskim. W XV wieku w okolicy działali husyci, natomiast w czasie wojny trzydziestoletniej wojska Mansfelda. Od XVI wieku Boguszowice są częścią państwa rybnickiego. Połowa miejscowości (z folwarkiem) stanowiła do 1725 roku własność klasztoru cysterskiego z Rud. W latach 1725–1788 Boguszowice należały do hrabiów węgierskich, a od 1788 roku były własnością króla pruskiego. Od 1818 roku stały się częścią nowego powiatu rybnickiego.