Wieś, ze względu na słabe gleby, była mała i biedna. Pod koniec XVI wieku liczyła 14 chłopów, na początku wieku XVII – 20, a w roku 1791 – 26 gospodarstw chłopskich. W początkach istnienia wsi był w niej sołtys, o czym świadczy nazwa części dzielnicy: Sołtystwo. Jednak w dokumentach z początków XVII wieku sołtys już nie występuje. Istniały w niej także młyn i karczma. Chłopi byli zobowiązani do różnych świadczeń na rzecz pana, głównie pańszczyzny, z której wykupili się w latach 1822–1834. Mieli także obowiązki wobec proboszcza (dziesięcina, meszne i ofertoria), z których się również wykupili w roku 1871. W latach 1847–1848 wielu biedniejszych mieszkańców osady zmarło na tyfus głodowy, z nimi proboszcz Markefka. Wpływ na życie mieszkańców miał folwark, który do roku 1788 był w posiadaniu Wengerskich, potem do roku 1834 był w rękach fiskusa państwowego, a od tej daty w rękach prywatnych właścicieli. W roku 1888 stał się własnością księcia von Donnersmarcka, który w roku 1916 uruchomił w lesie Judasza kopalnię (na przestrzeni lat różnie się nazywała:Feldmarschall Blücherschächte, Szyby Blüchera, Szyby Jankowice i Kopalnia Jankowice), a zabudowania folwarczne przeznaczył na mieszkania dla robotników.
Rozwój Boguszowic od początku XX wieku