Haubica 210 mm M.1889 Kruppa, o lufie 2,5 m i kącie podniesienia od -5° do +35° (zasięg ognia pośredniego 6,9 km), umieszczona była w mniejszej (3,6 m) i lżejszej (100 ton) wieży o 13-osobowej załodze. Lekkie działa 57 mm M.1889 Nordenfeldta miały lufy 1,5 m, kąt podniesienia od -8° do +10°, zasięg 300 m, a ich kopuły o średnicy 2,1 m i wadze 34 ton obsługiwało 6 ludzi.
Artyleria fortu była zgrupowana w 5. baterię artylerii fortecznej.
23 sierpnia 1914, podczas niemieckiego ataku na miasto, dowodzący obroną gen. Michel zorientował się po południu, że wobec ewakuacji III sektora obrony (północno-zachodniego) pod naporem sił wroga i cofania się jego rezerwowej 8. brygady, że ewakuacja twierdzy jest nieunikniona. Dowodzący sektorem II (południowo-zachodnim) maj. Seaux otrzymał polecenie, by rozwiązać sztab sektora i wycofać większość oddziałów, pozostawiając forty jako osłonę; rozkaz ten jednak do niego nie dotarł. Tymczasem w system dowodzenia wkradło się zamieszanie i różne oddziały zaczęły się wycofywać nie próbując utworzyć kolejnej linii obrony, jak to było zaplanowane.