Niemieckie patrole zaczęły przenikać na południe od miast – późnym wieczorem francuska kompania cofająca się przez wieś zaaresztowała dwóch niemieckich oficerów śpiących w tamtejszej gospodzie.
Fort de Malonne nie był dotąd ostrzeliwany, a jego dotychczasowy wkład w obronę to były dwa strzały w kierunku Spy poprzedniego dnia. Według powojennych belgijskich raportów, niepokój zasiali wśród załogi przybysze z fort de Marchovelette, który opisywali jak forty nie wytrzymują niemieckiego ostrzału, jak pociski przebiły się do wnętrza i spowodowały wybuch amunicji. Dowódca, kpt. Damseaux, usiłował uzyskać jakieś informacje, ale linie telefoniczne były zerwane. Większość załogi wycofała się, starając się dotrzeć do reszty armii. W forcie zostało ok. 80 ludzi, których dowódca początkowo rozdzielił między stanowiska bojowe, ale potem wydał polecenie rozbrojenia dział. Kolejni żołnierze zbiegli, zostawiając tylko oficerów i sanitariuszy (medycy i kapelan uszli i dołączyli do służba sanitarnych poza fortem). Patrol z sąsiadującego fortu de Saint-Héribert pojawił się by sprawdzić powód nieaktywności fortu de Malonne – przy próbie powrotu natknął się na żołnierzy niemieckich i zawrócił.