Ostatecznie, po 1 w nocy 24 sierpnia do fortu zbliżył się czteroosobowy patrol prowadzony przez porucznika 5 Pułku Piechoty Gwardii Cesarskiej, Ottona von Linde. Po dłuższych negocjacjach, podczas których kpt. Damseaux usiłował zataić słabość swoich sił, belgijski komendant ostatecznie zdecydował się poddać pozycję. Garnizon fortu, liczący podówczas nie więcej niż 20 ludzi (w innych źródłach mowa o tylko 9 żołnierzach) został wzięty do niewoli. Siły niemieckie zajęły fort ostatecznie o 8 nad ranem, a porucznik von Linde otrzymał za „zdobycie” fortu order Pour le Mérite. Jego osiągnięcie było wykorzystywane propagandowo, m.in. w postaci prześmiewczego komiksu i obrosło legendą. Według jednej z powojennych wersji, vond der Linden miał pomaszerować w biały dzień do pełni obsadzonego fortu i dzięki nadzwyczajnemu tupetowi i blefowi przekonać dowódcę do kapitulacji. Jego czwórka podwładnych nie była w stanie upilnować czterystu żołnierzy garnizonu, więc Belgom udało się zbiec. Von der Lindem nie miał niemieckiej flagi, więc by zawiadomić dowództwo o przejęciu fortu, miał jakoby użyć improwizowanej, zszytej z czarnych spodni, białej koszuli i czerwonych kalesonów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fort de Malonne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.