Po wojnie, około 1867 nadal pozostawał kadetem 4 pułku ułanów, stacjonującego w Peszcie. Po utworzeniu C. K. Armii do pierwszej połowy lat 70. nie figurował w wojskowej ewidencji. Po zdaniu odpowiednich egzaminów w 1874 został oficerem. W kawalerii został mianowany kadetem z dniem 1 listopada 1874, następnie awansowany na porucznika z dniem 1 maja 1875. Od 1874 był żołnierzem 5 pułku huzarów w Raab. Od około 1878 służył w 9 pułku huzarów w Fünfkirchen, pełniąc funkcję adiutanta pułku•. Został awansowany na nadporucznika z dniem 1 listopada 1879. Od około 1880 był adiutantem 9 pułku huzarów, stacjonującego w miejscowości Ruma•••, a od około 1884 w Ödenburg••••. W tym okresie został awansowany na stopień rotmistrza 2 klasy z dniem 1 września 1888.
Od około 1892 jako oficer nadkompletowy 9 pułku ułanów był przydzielony do 12 Wojskowego Instytutu Instruktorów Jeździectwa w Wiedniu (12. Militär-Reitlehrer-Institut), gdzie pełnił funkcję adiutanta. W kwietniu 1892 został przeniesiony do stanu armii i awansowany na stopień rotmistrza 1 klasy w grupie oficerów stanu armii z dniem 1 września 1888. Od tego czasu pracował jako etatowy oficer na stanowisku adiutanta ww. jednostki naukowej, od około 1895 funkcjonującą w nomenklaturze pod nazwą 7 Wojskowy Instytut Instruktorów Jeździectwa (7.