Waldemar Fegelein (ur. 9 stycznia 1912 w Ansbach, zm. 20 listopada 2000 w Obermeitingen) – niemiecki oficer, SS-Standartenführer, dowódca 37 Ochotniczej Dywizji Kawalerii SS Lützow, zbrodniarz wojenny.

Życiorys Waldemar Fegelein urodził się 9 stycznia 1912 roku w Ansbach. Jego bratem był Hermann Fegelein – adiutant Heinricha Himmlera. Obaj bracia mieli zamiłowanie do koni, jako że ich ojciec zarządzał szkołą jeździecką w Monachium, która w lipcu 1937 została główną szkołą jeździecką SS (SS-Hauptreitschule).

W 1932 roku podjął studia na kierunku weterynaria, których jednak nie ukończył. W latach 30. podobnie jak brat był jednym z czołowych zawodników jeździectwa w III Rzeszy. 28 kwietnia 1933 dołączył do NSDAP. 1 września 1935 dołączył do SS pod numerem członkowskim 229780. W latach 1936–1940 pełnił różne funkcje w SS-Hauptreitschule.

Od 1940 roku jako dowódca 1. szwadronu w 1. pułku kawalerii SS (1. SS-Totenkopf-Reiterstandarte) pełnił służbę w okupowanej Polsce. Uczestniczył w obławie na oddział mjr. Hubala oraz w towarzyszących mu pacyfkacjach polskich wsi.