Żołnierze jego szwadronu uczestniczyli także w egzekucjach przedstawicieli polskiej inteligencji, które przeprowadzano w ogrodach sejmowych w Warszawie oraz w podwarszawskich Palmirach.

W 1941 roku w szeregach Brygady Kawalerii SS uczestniczył w działaniach na froncie wschodnim, w tym w akcji eksterminacyjnej na bagnach Prypeci (koniec lipca – połowa września). Podczas tej ostatniej żołnierze dowodzonego przezeń szwadronu przeprowadzili masakry Żydów m.in. w Motolu, Telechanach oraz Starobinie.

W 1942 roku został przeniesiony do Głównego Urzędu Dowodzenia i Administracji SS (SS-Führungshauptamt). W tym samym roku został dowódcą pułku w 8 Dywizji Kawalerii SS „Florian Geyer”. Za działania na froncie wschodnim został odznaczony Krzyżem Rycerskim. Order otrzymał z rąk Heinricha Himmlera.

Po wojnie zmienił imię na Axel i założył własną szkołę jeździecką niedaleko Bad Wörishofen.

W latach 1962–1970 był jednym z podejrzanych w ramach śledztwa, które zachodnioniemiecka prokuratura prowadziła w sprawie zbrodni popełnionych przez 1. pułk kawalerii SS na okupowanych obszarach ZSRR.