Cykliści pochodzenia polskiego w związku z brakiem możliwości dostania się do elitarnego, niemieckiego ŁTC zrzeszyli się w polskim Warszawskim Towarzystwie Cyklistów (powstałym w 1886 r.), zawiązując 19 lutego 1889 r. Konsulat Łódzki Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów. ŁTC w 1886 r. rozpoczęło organizowanie pierwszych zawodów kolarskich na trasie Łódź - Ruda Pabianicka. Około 1908 r. powstała I łódzka sekcja tenisowa w ramach klubu, tenisiści rozgrywali swoje mecze w Parku HelenówT. Wolanowski, B. Skotnicki, Tenis w Łodzi, Biuletyn PZT, nr 5-6, 1971, s. 28-35.. We wrześniu 1909 r. sekcja zorganizowała pierwszy turniej o mistrzostwo Łodzi, wygrany przez Karola Steinerta, a także przez Elzę Gehlig. W kolejnych latach sekcja ta rozgrywała turnieje wewnętrzne oraz spotkania zewnętrzne, m.in. z tenisistami Warszawskiego Koła Sportowego. W 1913 r. sekcja tenisowa ŁTC w wyniku zezwolenia władz przekształciło się w Łódzki Klub Lawntenisowy 1913 Działalność ŁTC przerwała I wojna światowa. Wznowiono ją 5 grudnia 1918 r. poprzez zjednoczenie ŁTC z powstałym w 1897 r. SS „Union”, formalnie fuzję zespołów zatwierdzono 12 grudnia 1918 r.