Drgania cząsteczkowe (wibracje, oscylacje) – oscylacyjne ruchy atomów tworzących cząsteczkę chemiczną. Typowa częstotliwość tych drgań zawiera się pomiędzy 1013 Hz a 1014 Hz, co odpowiada wartościom liczby falowej () z przedziału od ok. 300 cm-1 do ok. 3000 cm−1 i okresowi drgań rzędu pikosekund (10-12 s). Wielkość wychyleń drgającego atomu z jego położenia równowagi może być bardzo różna, w zaległości od rodzaju wiązania chemicznego i stanu energetycznego cząsteczki (np. jeśli cząsteczka jest bliska dysocjacji wiązania to wychylenia będą względnie duże). Typowo dla niskich stanów wibracyjnych wychylenia są rzędu ok. 10% długości wiązania – np. dla cząsteczki wodoru (H2) jest to ok. 0.1 Å.
Każdy atom należący do cząsteczki może poruszać się wzdłuż trzech osi (x, y, z), co oznacza, że jeśli cząsteczka jest zbudowana z N atomów to posiada ona 3N stopni swobody wibracyjnej. Biorąc pod uwagę, że cząsteczki jako takie mogą się obracać (3 stopnie swobody rotacyjnej) i przesuwać (3 stopnie swobody translacyjnej) całkowita liczba stopni swobody wibracyjnej (drgań) wynosi 3N - 6 dla cząsteczek nieliniowych. W przypadku cząsteczek liniowych (np.