Historia, ewolucja oraz przyszłość urzędu diakona Diakonat pojawił się już w samych początkach mormonizmu. Wprowadzony został przez Josepha Smitha przynajmniej podczas konferencji Kościoła z 9 czerwca 1830. Niektórzy diakoni mogli być wyświęceni podczas spotkania organizacyjnego Kościoła (6 kwietnia 1830), choć źródła nie przekazują jasnych informacji w tej kwestii. Zauważono, że w sensie chronologicznym poprzedza pojawienie się kapłaństwa Aarona, do którego wszakże na gruncie doktrynalnym przynależy.
Najwcześniejszy przekaz mówiący o wyświęceniu diakonów pochodzi z 25 października 1831, kiedy diakonem został między innymi niejaki . Pierwotnie urząd ten, wraz z innymi urzędami w kapłaństwie Aarona, przeznaczony był dla dorosłych mężczyzn (do 1846). W kolejnych dekadach miały miejsce wielorakie próby znalezienia dlań właściwego miejsca i formy w obrębie wciąż kształtującego się mormońskiego kapłaństwa. W związku z tym, że kapłaństwo Melchizedeka uprawnia jednocześnie do wykonywania wszelkich zadań przypisanych kapłaństwu Aarona, szybko rozpowszechniła się praktyka wyświęcania i ustanawiana na urzędy w kapłaństwie Aarona, w tym na urząd diakona, mężczyzn posiadających kapłaństwo Melchizedeka. Za prezydentury Brighama Younga (1847–1877) o ogromną część pracy diakona w Utah dbano w taki właśnie sposób.