Dao (道, pinyin: dào, ) – podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, kluczowe dla taoizmu, ale używane również przez inne kierunki, m.in. konfucjanizm. W zależności od autora i szkoły terminowi dao przypisywane są bardzo różne znaczenia, od „uniwersalnej zasady kierującej wszechświatem” po „metodę postępowania [danej osoby]”.
Pochodzenie terminu Sam termin dao jest znacznie starszy niż taoizm. Znak dao (道) pojawia się już w inskrypcjach wróżebnych sprzed ok. 3 tys. lat. Oznaczał wówczas drogę łączącą Niebo z ZiemiąFrederico Avanzini, Religie Chin, WAM, Kraków, 2004, str. 135.
Dao jako centralne pojęcie taoizmu Dao to podstawowe i najważniejsze pojęcie filozofii taoistycznej, szczególnie w klasycznym taoizmie filozoficznym reprezentowanym przez Laozi (autor Daodejing) i Zhuangzi. Pojęcie to oznacza dosłownie „drogę”, ale w kontekście filozoficznym ma znaczenie metafizyczne: opisuje pierwotny porządek rzeczy, zasadę istnienia, niewyrażalną rzeczywistość, z której wszystko pochodzi i do której wszystko powraca.