W przypadku innych problemów zachłanność może opłacać się jedynie w szczególnych przypadkach.
Problem wydawania reszty
Algorytm wydawania reszty w przypadku niektórych zestawów monet jest rozwiązywalny na sposób zachłanny – między innymi w przypadku systemów europejskich (1/2/5 € lub zł), lub systemu amerykańskiego. W innych przypadkach jednak algorytm się nie sprawdzi.
Przykładowo, dane są dwa rodzaje monet: 2 zł i 5 zł. Należy obliczyć ile, i jakich monet należy wydać, by reszta wynosiła 6 zł.
Gdy dobór pierwszej monety będzie zachłanny, to algorytm wybierze jedną „piątkę”, bo zł jest bliżej wyniku ostatecznego (jest lokalnie lepszym rozwiązaniem), niż zł. Jednak już w następnym kroku okaże się, że droga zachłanna była w tym przypadku drogą ślepą. Postępując niezachłannie, dochodzimy ostatecznie do prawidłowego i optymalnego wyniku.
Poprawność rozwiązania zachłannego Nie istnieje ogólna metoda dowodzenia, czy dla danego problemu rozwiązanie zachłanne (zawsze) odnajduje poprawny (i optymalny) wynik.