Cela przygotowana dla prymasa była mała. Posiadała okna. Na parterze znajdowała się kuchnia. Funkcjonariusze pełnili wartę przy drzwiach wyjściowych. Z klatki schodowej korzystali wszyscy – więźniowie wychodzili przez nią do ogrodu, natomiast eskorta na dziedziniec. Dla Wyszyńskiego i osób mu towarzyszących przeznaczone było pierwsze piętro klasztoru, natomiast drugie było zajęte przez wyższych funkcjonariuszy. Na pierwszym piętrze przygotowano prowizoryczną kaplicę oraz pokój stołowy, gdzie odbywały się przesłuchania. Łazienka oraz ubikacja znajdowały się na końcu korytarza. Pokoje zajmowali kolejno Wyszyński, Skorodecki i Graczyk.
Więźniom pozwalano wychodzić na spacery po wewnętrznym ogrodzie. Listy do nich były zawsze ocenzurowane przed doręczeniem, które często umyślnie opóźniano.
W Prudniku Wyszyński po raz pierwszy spotkał się z przedstawicielami władz, którzy powiadomili go o wszystkim i wyjaśnili zaistniałą sytuację. Tutaj też pod wpływem lektury powieści „Potop” – Henryka Sienkiewicza zrodził się u niego pomysł napisania ślubów narodowych, które miały być odnowieniem królewskich ślubów lwowskich Jana Kazimierza w ich trzechsetną rocznicę.