Wydanie to pomijało liczne przypisy Chałubińskiego dotyczące zagadnień geologicznych, przyrodniczych i topograficznych (stanowiły one w opinii wydawcy balast).
Juliusz Zborowski tak pisał we wstępie do tego wydania: do dziś dnia nie straciły żywości jego barwne opisy wyprawy w tatrzańskie, mało dostępne podówczas turnie, jego pogodny humor i iście taternicka „bezprogramowa” niefasobliwość górskiej włóczęgi. Dla dziejów szlachetnego taterniczego sportu dokument to historyczny, zawierający pełen odczucia piękna Tatr obraz, jak dawniej chodził po wierchach „król tatrzański”, dr Chałubiński Tytus.
Wydanie Wydawnictwa Literackiego Ostatnie dotąd wydanie opublikowano nakładem Wydawnictwa Literackiego w Krakowie w 1988 ze wstępem Jacka Kolbuszewskiego i komentarzami literackimi innych autorów (118 stron). Jego podstawą było wydanie z Niwy z zachowaniem wszelkich osobliwości języka Chałubińskiego, ale ze współczesną interpunkcją oraz pisownią.
Wcześniej fragmenty zamieszczał Ferdynand Hoesick w ramach swojego cyklu Tatry i Zakopane, a także Roman Hennel w antologii wędrówek tatrzańskich Tatrami urzeczeni (1979).