W 1978 uzyskała wraz z zespołem Nagrodę Ministra Ochrony Środowiska za opracowanie i wdrożenie metody prognozowania stanu zanieczyszczenia atmosfery dwutlenkiem siarki.
W 1980 obroniła na IGiPZ PAN pracę habilitacyjną Wpływ środowiska geograficznego na rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń powietrza w aglomeracji krakowskiej oraz metoda prognozy średniego dobowego stężenia SO2 dla obszarów miejskich na przykładzie Krakowa. Rozprawa ta została uhonorowana Indywidualną Nagrodę I stopnia IMiGW. W 1981 objęła funkcję kierowniczki Zakładu Prognoz Regionalnych IMGW. Pracowała w tej instytucji w 1995. Od 1984 była docentką WSP w Krakowie. W 1990 została profesorem nadzwyczajnym, w 1993 - zwyczajnym. Zasiadała w Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Geofizycznego, Radzie Ochrony Środowiska Województwa Krakowskiego, Radzie Naukowej Zarządu Głównego LOP i Radzie Naukowej Polskiego Klubu Ekologicznego. Była odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1977) i Złotym Krzyżem Zasługi (1973).