u C. s. zosterops ma raczej barwę zieleni chromowej. Chorągiewki zewnętrzne lotek I rzędu od P5 do P8 są słomkowożółte. Pozostała część upierzenia ma barwę intensywnie trawiastozieloną, nieco połyskliwą, jaśniejszą na spodnich partiach ciała. Przedstawicieli C. s. zosterops cechuje mniej jaskrawa zieleń upierzenia. Tęczówka ciemnobrązowa. Dziób czarniawy. Nogi łupkowe z niebieskawym lub zielonkawym nalotem. Samice wyróżniają się brakiem czarnej maski, jaśniejszą niebieską kreską po bokach nasady dzioba oraz żółtą brodą, gardłem i wąską obrączką oczną. Osobniki młodociane są do nich podobne, lecz zamiast niebieskich kresek po bokach głowy mają żółte.
Zasięg występowania Przedstawiciele podgatunku nominatywnego występują na Jawie. Zieleniki duże z podgatunku C. s. zosterops zamieszkują obszar od południowej Mjanmy (w środkowym regionie Taninthayi) i południowo-zachodniej Tajlandia na południe po Sumatrę i okoliczne wyspy oraz na wschód po Wyspy Natuna i Borneo (w tym Brunei). Według szacunków BirdLife International tereny te pokrywają blisko 4,28 mln km². Północna granica zasięgu występowania sięga okolic równoleżnika 15°20’N w Mjanmie i 12°50’N w południowo-zachodniej Tajlandii.