Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia zieleników dużych są nizinne lasy wiecznie zielone, lasy porastające torfowiska (ang. peatswamp forest), bujne lasy wtórne oraz dojrzałe i wysokie dalsze od wybrzeża części namorzyn (ang. back-mangroves), współcześnie nieczęsto spotykane. Według źródła z 2010 roku współcześnie nie ma jednak doniesień o obserwacjach jakichkolwiek zieleników na pozostałych na Półwyspie Malajskim i przekształconych działalnością człowieka namorzynach. Niekiedy pojawiają się w gęsto zadrzewionych parkach (jak ogrody botaniczne w Singapurze) i na plantacjach. Odwiedzają źródła owoców w podleśnych uprawach. Ogółem odnotowywane były od poziomu morza do 1100 m n.p.m., a w północnej części Półwyspu Malajskiego – do 900 m n.p.m. Docierają do granicy górskich lasów. Podobnie do wielu innych żyjących na drzewach ptaków zieleniki duże w niewoli są najspokojniejsze, gdy mają dostęp do zielonych liści – nawet jeśli są sztuczne – w których mogą się schować. Umieszczenie w wolierze zielonej roślinności przyczynia się do stworzenia im bezpiecznego, zacisznego miejsca do życia.