Kazimierz Mieczysław Peszkowski (ur. 24 sierpnia 1892 w Ustrzykach Dolnych, zm. 1952 w Warszawie) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 sierpnia 1892 w Ustrzykach Dolnych, w ówczesnym powiecie liskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Mieczysława i Józefy z Osmólskich. Był bratem Zdzisławy (1886–1947), Leopolda Konrada, ps. „Lwowiak” (1896–1974), kawalera Orderu Virtuti Militari, oraz Józefa Władysława, ps. „Jastrzębski II” (1906–1988), podporucznika AK.
Uczęszczał do c. k. II Szkoły Realnej we Lwowie, a w latach 1913–1914 studiował w Szkole Politechnicznej we Lwowie. Od sierpnia 1911 do lipca 1912 odbywał szkolenie wojskowe w Drużynach Strzeleckich, a następnie w lipcu tego roku został członkiem Polowych Drużyn Sokolich. 29 sierpnia 1914 wraz z Polową Drużyną Sokoła przy Sokole „Macierzy” wyszedł ze Lwowa wraz z Legionem Wschodnim. 10 września 1914 w Krakowie wstąpił do Baonu Albina Fleszara ps. „Satyr”, z którym wyjechał do Piotrkowa, gdzie został przydzielony do II plutonu 2. szwadronu późniejszego 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Od 3 lutego do 4 kwietnia 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego w Ostrołęce, który ukończył w stopniu kaprala z wynikiem dobrym.