Bromberg-Bytkowski zajmował się w niej również propagowaniem syjonizmu – był redaktorem syjonistycznego miesięcznika „Tel Awiw” wydawanym przez Towarzystwo Haibri Hacair, członkiem zarządu Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Nauczycieli Żydów, należał do partii Hitachdut, której był jednym z założycieli, a także był prezesem Żydowskiego Towarzystwa Literacko-Muzycznego „Hazomir”. W 1919 r. bez powodzenia kandydował do Sejmu Ustawodawczego.

Spoczywa na nowym cmentarzu żydowskim przy ul. Brackiej w Łodzi.

Publikacje Od okresu gimnazjum Bromberg-Bytkowski pisał wiersze, zajmował się analizą literatury i tłumaczeniami. W późniejszym okresie publikował w prasie polskiej, polsko-żydowskiej oraz niemieckiej. m.in. w czasopismach: „Życie”, „Chimera”, „Dziennik Krakowski”, „Rocznik Żydowski”, „Bohemia”, „Der Jude”, „Beiträge zur Ästhetik”. Był również autorem prac w języku polskim, takich jak dramat Ines de Castro (Lwów 1906), oraz rozprawa O monologu w dramacie (Lwów 1909). Ponadto był autorem tłumaczeń m.in. dzieł Gottholda Ephraima Lessinga oraz Maurice’a Maeterlincka. Przełożył też na język polski wydaną w 1924 r.