Wilhelm Böhmer, właśc. Heinrich Wilhelm Ludwig Böhmer (ur. 30 listopada 1791 w Szczecinie, zm. 27 lutego 1842 tamże) – niemiecki nauczyciel i historyk, badacz historii Pomorza.
Życiorys Do 1810 roku Böhmer uczęszczał do Ratslyzeum w Szczecinie, następnie studiował na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą oraz na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie.
W 1813 jako ochotnik walczył przeciwko Napoleonowi i brał udział w bitwach pod Großgörschen, pod Budziszynem, pod Dreznem oraz pod Lipskiem. Na własną prośbę przeniesiony do pułku piechoty. Został ranny pod Antwerpią w styczniu 1814 roku i wycofany ze służby wojskowej. Odznaczono go Krzyżem Żelaznym. Ukończył studia teologiczne w Berlinie i przez krótki czas pracował tamtejszym w gimnazjum.
W 1817 został nauczycielem Pedagogium w rodzinnym Szczecinie, którą to funkcję sprawował do śmierci. W 1824 zdobył tytuł doktora filologii na Uniwersytecie w Greifswaldzie, a w 1826 otrzymał tytuł profesora gimnazjum. Oferowano mu urzędy pastora ewangelickiego w Rzymie oraz dyrektora gimnazjum, jednak za każdym razem odmawiał.