Latem 1920 posiadano 30 stacji radiowych o oznaczeniach na ogół odpowiadających numeracji związków taktycznych. Ponadto funkcjonowały 3 stacje goniometryczne do namierzania stacji radiowych przeciwnika. Istniały także kompanie radiotelegraficzne parkowe przydzielane poszczególnym związkom operacyjnym.
Pododdziały radiotelegraficzne 150px|left thumb|Wypad 1 pp Leg. na Boryspol – podsłuch telefoniczny w marszu W tym samym czasie powstawały też pododdziały radiotelegraficzne. Problemem był brak fachowej obsługi oraz różnorodność używanego sprzętu. Rozkazem ND WP z 6 lutego 1919 powołano w Warszawie 1 batalion radiotechniczny por. Floriana Kotowicza. Batalion miał liczyć 3 kompanie i we współpracy z Centralnymi Zakładami Radiotelegraficznymi miał stanowić kuźnię kadr dla przyszłych pododdziałów radiotelegraficznych. Organizowane w jego składzie plutony wysyłane były bezpośrednio na front. Drugim ośrodkiem szkolenia był Poznań. Jeszcze w składzie Wojsk Wielkopolskich utworzono batalion radiotelegraficzny. Decyzją MSWojsk. z sierpnia 1919 pododdział przemianowany został na 2 batalion radiotelegraficzny. 7 lutego 1920 MSWojsk. wydało rozkaz dotyczący struktury jednostek radiotelegraficznych. Batalion według etatu posiadał 4 kompanie radiotelegraficzne oraz kompanię zapasową. Istniejące bataliony weszły w skład pułków łączności.