Do szkolenia żołnierzy utworzony został zapasowy batalion radiotelegraficzny stacjonujący początkowo w Warszawie, a potem przeniesiony do Poznaniu.
Pododdziały łączności związków operacyjnych thumb|Przyczepka radio 17-ej eskadry wywiadowczej jako pozostałość po eskadrze francuskiej 5 września 1920 wprowadzono nową organizację wojsk łączności. Dla potrzeb związków operacyjnych utworzono 7 budowlanych kompanii telegraficznych przeznaczonych do budowy połączeń polowych, 9 ciężkich kompanii telegraficznych do budowy połączeń stałych i 6 parkowych kompanii telegraficznych będących ruchomymi bazami sprzętu łączności. Powstało też 7 zapasowych kompanii telegraficznych oraz 6 szkolnych kompanii telegraficznych.
Szefowi łączności polowej 2 Armii ppłk. Andrzejowi Miączyńskiemu podlegał szef radiotelegrafii por. Witold Scazighino, ciężka kompania telegraficzna nr II, parkowa kompania telegraficzna nr V, budowlana kompania telegraficzna nr I, stacja radiotelegraficzna nr 21, stacja goniometryczna nr 1, Wojskowa Dyrekcja Telefonów i Telegrafów nr 2 mjr. Stefana Popiela, wraz z podległymi pododdziałami: budowlaną kompanią telegraficzną nr III, kompanią telegraficzną przyczółka mostowego Warszawy i parkową kompanią telegraficzną nr I. Szefowi łączności polowej 3 Armii mjr. Karolowi Alfredowi Wallnerowi podlegał szef radiotelegrafii ppor.