Energię elektryczną wytwarzały dwa zespoły prądotwórcze ZE-266/E51 o mocy 31 kW każdy. Każdy z zespołów składał się z prądnicy prądu przemiennego oraz silnika wysokoprężnego Leyland SW-266/E51 o mocy 50 KM przy 1500 obr./min. Sterowanie okrętem odbywało się za pośrednictwem trzech sterów napędzanych przez elektromechaniczną maszynę sterową. Tak skonfigurowany układ napędowy pozwalał na osiągnięcie maksymalnej prędkości wynoszącej 27,8 węzła oraz zasięgu 340 Mm.
Wyposażenie elektroniczne i uzbrojenie Na wyposażenie służące do poszukiwania okrętów podwodnych składała się stacja hydrolokacyjna o zmiennej głębokości holowania MG329M. Antena stacji wysuwana była w specjalnym koszu z rufowej rampy wypadowej. Okręty te początkowo wyposażono w radar nawigacyjny TRN-311, który z czasem zastąpiony został przez nowocześniejszy SRN-301. Na dodatkowe wyposażenie elektroniczne jednostek składał się m.in. radionamiernik cyfrowy ARC-1402, echosonda pionowa SP-4301 oraz radiostacje i radiotelefony.