Dotychczasowe ośrodki miejskie nie były w stanie zaoferować przybywającym do Izraela Żydom nowych miejsc pracy. Arje Szaron zaproponował, aby zdobyte w wojnie tereny posłużyły za miejsca, gdzie powstaną nowe miasta, które staną się centrami absorpcji, edukacji, zatrudnienia i administracji. W ten sposób narodził się plan przeznaczenia państwowych środków na rzecz utworzenia nowych ośrodków miejskich. Izrael chciał także zabezpieczyć opuszczone przez arabskich uchodźców obszary, a także rozwinąć państwową administrację na obszarach tak zwanych peryferii.
Charakterystyka miast rozwoju mały|Bloki w Beer Szewie na ul. Ringelbluma Plan Szarona zakładał powstanie 24 regionów na terenie całego Izraela, których centrami administracyjnymi, gospodarczymi i socjalnymi miały być właśnie Nowe Miasta. Miały one zawierać w sobie wszystkie zalety małych miasteczek, eliminując wady dużych i rozwiniętych miast.
Ośrodki zlokalizowane w obszarze rolniczym miały obsługiwać gospodarczo-administracyjnie od 3 do 5 wsi, ośrodki wiejsko-miejskie do 30 wsi w promieniu 10 km.