mały|Aszdod (1963) Nowe Miasta powstawały, aby spełniać określone funkcje ekonomiczne i społeczne. Na przykład Dimona była w założeniu miastem pracowników kopalni w Oronie i przemysłu nad Morzem Martwym, Ejlat miał stanowić izraelski port dający dostęp do Morza Czerwonego i Oceanu Indyjskiego, Arad miał stać się centrum przemysłu chemicznego, dla Aszkelonu przewidziano rolę centrum turystyki, rekreacji i przemysłu na wybrzeżu, celem Kirjat Malachi było stworzenie centrum miejsko-administracyjnego dla rolniczego otoczenia, Migdal ha-Emek, Kirjat Gat, Bejt Szemesz, Jokne’am, Kirjat Szmona czy Karmi’el miały być centrami miejskimi dla swojego otoczenia. W celu zwiększenia atrakcyjności Nowych Miast stosowano dopłaty dla pracowników lub przedsiębiorstw, oferowano niskooprocentowane pożyczki i subsydia państwowe. Przemysł, który rozwijał się w tych ośrodkach miejskich był powiązany z możliwościami, jakie dawał region lub z dostępem do określonych złóż w okolicy. W Beer Szewie rozwijał się przemysł ceramiczny i chemiczny, Kirjat Szmona oraz Kirjat Gat związane były z przemysłem włókienniczym, Ramla i Bejt Szemesz stały się ośrodkami produkcji cementu.