Miasta rozwoju borykały się także z problemem wykluczenia komunikacyjnego, co nie sprzyjało mobilności ich mieszkańców. Jednocześnie słabe połączenia komunikacyjne nie sprzyjały napływowi kapitału do miast rozwoju.

Nowe Miasta doprowadziły do segregacji społeczności sefardyjskiej i mizrachijskiej. Integracja i asymilacja zachodziły wyłącznie w obrębie miast rozwoju, ale już nie z resztą kraju. Utrwaliło to protekcjonistyczne i paternalistyczne podejście aszkenazyjskich elit Izraela wobec imigrantów. Doprowadziło to do alienacji społecznej, ekonomicznej i politycznej imigrantów, a jednocześnie umocniło tożsamość Żydów sefardyjskich i mizrachijskich. Procesy te doprowadziły do porażki wyborczej Partii Pracy w 1977 roku.

Fala imigracji Żydów z byłych republik ZSRR i ich osiedlenie się w Nowych Miastach doprowadziła do dalszych podziałów. Obok enklaw sefardyjskich i mizrachijskich powstały enklawy Żydów rosyjskich. Dotychczasowi mieszkańcy miast rozwoju zdystansowali się do nowo przybyłych Żydów ze względu na inny styl życia i używanie języka rosyjskiego na co dzień.