mały|Rozmowa Łukasza Kozaka i Łukasza Molla Upiór. Historia naturalna – książka Łukasza Kozaka wydana w 2020 roku w Warszawie przez Fundację Evviva L’arte. W 2021 otrzymała nagrodę „Nowej Fantastyki” w kategorii Polska Książka Roku, a w 2022 Nagrodę Specjalną Identitas. Jest to publikacja naukowa i interdyscyplinarna, korzystająca z tradycji badawczych mikrohistorii, antropologii oraz etnografii. Recenzentami „Upiora” są Piotr Grochowski i Wojciech Kruszewski. Książka jest bogato ilustrowana obrazami Aleksandry Waliszewskiej.
„Upiór” omawia wierzenia i praktyki związane z upiorami, wampirami, strzygoniami i strzygami czy wieszczymi, funkcjonujące na terenie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, państw zaborczych i państw sukcesorskich Rzeczypospolitej od XVI do XX wieku.
Podejście badawcze, metodologia i źródła etnograficzne Autor wyraźnie zaznacza, że książka „Upiór. Historia naturalna” jest antydemonologią i antymitologią. Uważa, że upiory należą do ludowej antropologii, a nie demonologii. Kozak we wstępie książki podkreśla, że nie istnieje coś takiego jak mitologia słowiańska, będąc w rzeczywistości historiograficznym mitem i konstruktem.